KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/43992 E., 2024/16454 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Temyiz edenler
- Sanık, katılan vekili
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama
Karar Metni
346 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında, hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüyle yapılan duruşmalı inceleme neticesinde; sanığın cezasında aleniyet arttırımı yapılmak suretiyle mahkumiyet kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık 26.11.2020 tarihli, katılan vekili 13.10.2020 tarihli temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuşlardır.
III. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak sanık savunması, şikayetçi, katılan ve tanık anlatımları, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamı karşısında Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuştur.
2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış, hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "sanığın hakaret eylemini aleni olmayan acil servisin sarı alanında gerçekleştirmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini" dışında isabetsizlik görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereğince hükümden TCK'nın 125/4. maddesinin tatbikine ilişkin kısım çıkartılarak, uygulamaya göre de sanık hakkındaki sonuç adli para cezasının "7.600,00 TL" ye indirilmesi suretiyle tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Alaca Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/43992, K. 2024/16454, 10 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama