Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/44151 K.2024/14949

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hakaret suçundan ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nün temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçun işlendiğine dair somut delil bulunmadığına ve kararın bozulmasına ilişkindir. Sanık ...'nın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, mahkumiyeti gerektirir delil bulunmadığına ve kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıkların savunmaları, şikayetçi ve katılan beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların atılı suçu işledikleri yönündeki Mahkemenin inanç ve takdiri yerinde olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanıkların eylemlerini birden fazla kamu görevlisine karşı işlemeleri nedeniyle verilen cezalarda 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca arttırım yapılırken, şikayetçi sayısına göre arttırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR