Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/448 K.2021/15566

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanığın gerekçeli kararın tebliği tarihinde cezaevinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, gerekçeli kararın tebliğine ilişkin işlemlerin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 19. maddesine uygun olmadığı ve sanık tarafından mahkemeye sunulan 01/07/2020 tarihli dilekçede eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz isteminde de bulunduğunun anlaşılması karşısında, CMK’nın 42. maddesi gereğince talep hakkında karar verme yetkisi Yargıtay’a ait olduğu halde eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin mahkemesince verilen 24/07/2020 tarihli ek karar hukuken yok hükmünde ve sanığın temyizi süresinde kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa atılı suça ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 765 sayılı TCK'nın 102/4. ve 104/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle, yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak;