Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/4587 K.2023/16938

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, olayı gören tarafların müşterek çocuğu ile olayın işyerinde gerçekleşmesi nedeniyle buna tanık olan katılanın iş arkadaşları dinlenmeden eksik incelemeyle, hukuka aykırı bir biçimde karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, eski eşi olan katılana telefon görüşmesinde sinkaflı sözlerle hakaret, "...seninle sonra görüşeceğim, seni bir elime geçireyim ben yapacağımı biliyorum..." biçimindeki sözleriyle de tehdit ettiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, sanığın suçlamayı reddetmesi ve katılanın iddiaları dışında dosya kapsamında başkaca bir delilin bulunmaması nedeniyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın suçlamayı reddetmesi, başka delillerle doğrulanmayan katılan beyanının, sanık ile arasındaki anlaşmazlıkta dikkate alındığında sanığın cezalandırılması açısından yeterli delil niteliğinde olmaması ve katılanın mahkemedeki ifadesinde, sanık ile arasında geçen konuşmanın tanığı olmadığını beyan etmesi karşısında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre katılan vekilinin temyiz sebeplerine itibar edilmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR