Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/4837 K.2021/20335

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık tarafından mahkemeye sunulan eski hale getirme ve temyiz talebi mahiyetindeki 04/04/2016 tarihli dilekçe yönünden, CMK’nın 42. maddesi gereğince talep hakkında karar verme yetkisi Yargıtay’a ait olduğu halde, yerel Mahkemece anılan talebin reddine ilişkin verilen 11/04/2016 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek ve sanığın 22/12/2012 havale tarihli dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini talep ettiği ve dilekçenin temyiz talebi mahiyetinde olup süresinde olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık ...'ya yüklenen şantaj suçuna ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, mahkumiyet kararının verildiği 21/12/2012 tarihinden itibaren gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak,