Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/5573 K.2022/13831

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanık ... müdafisi, sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği yönünde temyiz talebinde bulunmuş ise de, bu sanık hakkında verilen bir karar bulunmadığı anlaşılmakla, dosya görüşüldü:

1-Kasten yaralama suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilmez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak sanık ... müdafisinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükümlerin temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

a)İddianamede sanığın, mağdur ...’e yönelik tehdit eylemine dair bir anlatıma ve sevk maddesine yer verilmediği halde iddianamedeki eylem ile bağlılık kuralı dikkate alınmayıp, sanık hakkında bu mağdura yönelik tehdit suçundan açılan bir dava bulunmamasına rağmen ek savunma hakkı tanınmak suretiyle mahkûmiyet kararı verilerek, CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

b)Kısmi kabule göre de:

Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan ilamın, açıklanacak yeni hüküm olduğu, bu nedenle yargılama sonucunda ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasanın 141, CMK'nın 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,