Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/5946 K.2023/15639

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, ve 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin, sadece kollukta hazırlanan fezlekeye dayanılarak, her türlü şüpheden uzak somut kesin delillerin bulunmadan hüküm verildiği, kolluk beyanında geçen mağdur ifadesinde çelişki bulunduğu, ilk ifadesinde "..." isminden bahsederken sonraki beyanında "..." isminden bahsettiği, tercüman kontrolü yapılmadan ve avukat olmaksızın alınan mağdur beyanına itibar edilemeyeceği, eksik araştırma yapıldığı sanığın kullandığı iddia olunan aracın otel önünde bulunup bulunmadığı, ifadelerde geçen telefon hatlarının kime ait olduğu hususlarının araştırılmadığı, kolluk fezlekesi dışında delil bulunmayan dosyada sanık savunmasına itibar edilmesi gerektiği, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın kullandığı ... plakalı ... marka araçla yabancı uyruklu mağdur ...'yı suç yeri adresinde bulunan otele fuhuş amaçlı olarak tanık olarak dinlenen ...'ye götürdüğü, sanığın mağduru almaya geldiğinde polisleri görerek aracıyla kaçtığı, başka bir olay nedeniyle yakalandığında müştekinin fotoğrafından şüpheliyi teşhis ettiği, şeklinde iddia olunan olayda, Yerel Mahkemece sanığın savunmasında "O dönem bu işi yaptım diyerek kısmen eylemi kabul etmişse de, olay tarihinde ben değildim." diyerek suçlamaları o gün için reddettiği, mağdurun sanığı teşhis etmesi, polis tutanağı, tanık beyanı bir arada değerlendirildiğinde atılı fuhuşa arıcılık etmek suçunun sabit olduğu kabul olunarak mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, dinlenen tanık ...'nin aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile kolluk görevlileri tarafından tanzim olunan 16.05.2015 tarihli tutanak içeriği ile 18.05.2015 tarihli teşhis tutanağında mağdur tarafından sanığın net olarak teşhis edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın üzerilerine atılı fuhuş suçunu işlediği sabit görülmekle, sanığın mahkumiyetine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Hususlar Yönünden

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın mağdura yönelik fuhuş suçunu değişik zamanlarda birden fazla işlemesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla, ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, hüküm fıkrasında uygulanan Kanun maddesi gösterilirken hatalı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası yerine aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasının yazılması isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR