Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/6019 K.2023/15863

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendinde düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beraat kararı verilmiştir. Tebliğnamede hakaret suçundan kurulan düşme hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin; suça konu söylemin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden hüküm kurulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

II. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Oto kiralama işiyle uğraşan mağdurun sanığa kiraladığı aracın arızalanması üzerine sanık tarafından yapılan masraf nedeniyle taraflar arasında tartışma meydana geldiği ve mağduru arayan sanığın “Yaptığım masraf olarak 300 TL yi almaya geliyorum, ananı avradını sinkaf edeceğim, eğer senin ananı avradını sinkaf etmezsem sen koynumdaki karıyı sinkaf et.” şeklinde sözler söylediği iddiasıyla sanık hakkında açılan kamu davasında, eylemin kanıtlanması halinde kovuşturulması şikayete tabi olmayan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamındaki tehdit suçunu oluşturması karşısında;

tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle şikayetten vazgeçme nedeniyle sanık hakkında hakaret suçundan düşme kararı verilmesi,

2. 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; sanık hakkında tehdit suçuna ilişkin 6763 sayılı Kanunun 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, Nedenleriyle bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR