Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/6077 K.2023/16255

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla 1. Sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası ile 57 nci maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına, 2. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat, 3. Sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat, kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık ... müdafiinin, 30.11.2015 havale tarihli süre tutum dilekçesi ile kararın usul ve Yasaya aykırı olup katılan sanık lehine bozulmasını ve gerekçeli kararın tebliğini talep ettiği, gerekçeli kararın usulünce tebliğ edilmesine rağmen gerekçeli dilekçe sunmadığı belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Sanık ... Hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama Suçları Yönünden

Olay günü kahvehanenin bahçesinde bekleyen katılan ...'e hitaben sanığın "Anasını avradını s...." çoluğunu çocuğunu s...." ve "A... kodumun alevileri" şeklinde sözlerle hakaret ettiği, katılanın sen kime küfür ediyorsun demesi üzerine de araçtan aldığı orakla katılanın üzerine yürüdüğü ve sallayarak yaralamaya teşebbüs ettiği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

B. Sanık ... Hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama Suçları Yönünden

Tartışma esnasında sanığın katılan ...'ın elinden orağı almaya çalışırken katılanın yaralandığı ve katılana hitaben "Senin ananı avradını s...." diyerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece hakaret suçu yönünden sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı, kasten yaralama suçu yönünden de sanığın eyleminin meşru müdafaa sınırları içerisinde kaldığı kabul edilerek beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

a. Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, tanıkların sanığın hakaret ettiğini duymadıklarını belirtmeleri ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

b. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

a. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın savunması, tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın yaralama eylemini kendisini korumak için yaptığı ve meşru müdafaa kapsamında kaldığı sabit olmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

b. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi uyarınca meşru müdafaa hükümleri uygulandığı halde 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın istikrarlı beyanda bulunması, tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında sanığın atılı suçları işlediği sabit olmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Akıl hastalığı nedeniyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 325 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yargılama giderlerinin sanığa yükletilmesi gerekirken, kamu üzerinde bırakılmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu konuda bozma yapılamamıştır.

3. Sanık hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, ceza verilmesine yer olmadığı kararlarının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A.1.) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Yerel Mahkemenin kararında, katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama, Sanık ... Hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Sanık ... yönünden gerekçe bölümünün (A.2.) numaralı bendinde, sanık ... yönünden gerekçe bölümünün (B) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan sanık ... vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm fıkrasından ''5271 sayılı Kanun'un 223/3-c maddesi uyarınca'' ibaresinin çıkarılıp yerine ''5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca'' ibaresinin,

sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hüküm fıkrasına "5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,