Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/6102 K.2021/8433

Tehdit suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1. cümle, 43 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Denizli 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 11/04/2013 tarihli ve 2012/965 esas, 2013/252 sayılı kararının Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/01/2017 tarihli ve 2014/43980 esas, 2017/1440 karar sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip, uzlaşma sağlanamadığından sanığın Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1, 43 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis ile cezalandırılmasına dair Denizli 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/02/2019 tarihli ve 2017/110 esas, 2019/123 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında.

"Benzer bir olayda Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 16/09/2020 tarihli ve 2020/596 esas, 2020/9590 karar sayılı ilamında yer alan, "Bozma öncesindeki hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi karşısında, bozma sonrası verilen kararda sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağı gözetilmeyerek fazla cezaya hükmolunması suretiyle, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Yargıtay ilâmında da belirtildiği üzere,

bozma öncesi verilen hükümde sanığın 6 ay 7 gün hapis cezasının Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi gereği ertelendiği ve bu hususun sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği anlaşılmakla, bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucu sanık lehine erteleme kararı verilmemesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Sanık ... hakkında Denizli 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 11/04/2013 tarihli ve 2012/965 esas, 2013/252 sayılı kararı ile, tehdit suçundan 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve TCK'nın 51. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği, sanık temyizi üzerine Dairemizin 16/01/2017 tarihli ve 2014/43980 esas, 2017/1440 karar sayılı ilâmı ile uzlaşma hükümlerinin uygulanması amacıyla kararın bozulmasına karar verildiği,

bozma üzerine Denizli 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/02/2019 tarihli ve 2017/110 esas, 2019/123 sayılı kararı ile uzlaşmanın sağlanamamış olması nedeniyle sanığın tehdit suçundan 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak CMK'nın 231/7. maddesi gereği erteleme hükümlerinin uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla; ilk hükmün yalnız sanık tarafından temyiz edilip dairemizce lehe bozulmasından sonra, ''cezayı aleyhe değiştirme'' yasağı gözetilerek sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, tehdit suçundan sanık ... hakkında, Denizli 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/02/2019 tarihli ve 2017/110 esas, 2019/123 sayılı kararının, CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılık aynı Kanun maddesinin 4/d fıkrası gereğince Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiğinden.

11/04/2013 tarihli Yerel Mahkeme kararında öngörüldüğü üzere “sanık hakkındaki sonuç hapis cezasının TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca ERTELENMESİNE, erteleme nedeniyle sanığın TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca 1 YIL SÜREYLE DENETİM SÜRESİNE TABİ TUTULMASINA, 51/6. maddesine göre denetim süresi içerisinde yükümlülük belirlenmesine ve uzman görevlendirilmesine yer olmadığına” ibarelerinin eklenmesine ve kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında,