Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/6289 K.2023/18133

Sanık hakkında tehdit suçundan hükmolunan 500,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisi bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında; 1.Tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.080,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin özetle; tanıkların katılan ve şikâyetçinin emrinde çalışan kişiler olduğundan beyanlarına itibar edilmemesi gerektiği, kendisi ile aynı durumda olan işletmelere herhangi bir yaptırım uygulanmadığı, evinin yanına kurduğu standların parasını isteyerek katılanın kendisinden dolaylı olarak istediği rüşveti vermediği için jandarma ile birlikte kendisini yıldırmak istedikleri, sana ekmek yedirmeyeceğiz dedikleri ve buna kızarak pankartı astığı, Mahkemenin kararının hukuka aykırı olduğu bu nedenlerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın 10.07.2012 günü ruhsatsız olarak iş yeri işlettiğine dair Jandarma görevlilerince tutulan tutanağa sanığın "Buranın sahibi Jandarma Komutanı ... Teğmen ve ... Belediye Başkanı ...'dir.

Ben de mesul müdürüm." şeklinde hakaret içerikli sözler yazarak imzaladığı, 01/08/2012 tarihinde Belediye Zabıta görevlilerinin ruhsatsız olduğu gerekçesiyle sanığa ait iş yerini mühürleyerek kapatmaları üzerine sanığın dükkanına "Çok yüksek rüşvet istendiği ve ödemediğimiz için ruhsat alamadığımızdan kapalıyız." şeklinde pankart astığı ve aynı zamanda belediyede zabıta memuru olarak çalışan tanıkların huzurunda katılan M.D. hakkında "Ben tüm kasabaya onu rezil edeceğim, gazete ve televizyonları buraya çağıracağım.

Onu tüm dünyaya rezil edeceğim, onu bitireceğim." şeklinde tehditte bulunduğundan bahisle hakaret ve tehdit suçlarından cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; sanığın savunması, katılan ve şikâyetçinin beyanı ile tanıkların anlatımları,tutanaklar, fotoğraf görüntüsü ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde.

01.08.2012 tarihinde belediye zabıta memurlarınca işyerinin ruhsatsız olduğu gerekçesiyle mühürleyerek kapatılması üzerine sanığın dükkana "Çok yüksek rüşvet istendiği ve ödeyemediğimiz için ruhsat alamadığımızdan kapalıyız." şeklinde pankart astığı ve aynı zamanda zabıta memurları olan ve tanık olarak bilgisine başvurulan şahısların yanında iletme kastı ile hareket ederek katılan M.D.'ye karşı "Ben tüm kasabaya onu rezil edeceğim gazete ve televizyonları buraya çağıracağım onu tüm dünyaya rezil edeceğim, onu bitireceğim." şeklinde sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehdit de bulunduğu kabul edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

İnceleme dışı olan 10.07.2012 tarihli eylem yönünden ise atılı suçun unsurları oluşmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Aşağıda açıklandığı üzere; sanığın hakaret suçunun aleni olarak işlemiş olması nedeniyle basit yargılama usulü uygulanamayacağından Tebliğname'deki bu sebebe ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Sanığın eylemini aleni bir yer olan sokakta gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2.6545 sayılı Kanun'un 72 nci maddesiyle 5271 sayılı Kanun'un 231 nci maddesinin sekizinci fıkrasında yapılan değişikliğin suç tarihi itibarıyla yürürlükte olmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 231 nci maddesinin uygulanmasına engel mahkûmiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “Sanığın sabıkasında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar bulunması,

6545 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Kanun'un 231/8 inci maddesine eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." ek cümlesi nedeni ile sanık hakkında verilen HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASINA YER OLMADIĞINA" şeklindeki gerekçeyle, anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,