Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/701 K.2021/21001

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A)Sanık ... hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde;

1)Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

2)Sanığın sabıka kaydında yer alan açıklanması geri bırakılan hükümle ilgili olarak CMK'nın 231/11. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere mahkemesine ihbarda bulunulmaması,

B)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'ya karşı kasten yaralama suçlarına yönelik temyize gelince;

Suça sürüklenen çocuğa atılı suça ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 66/2 maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafisi ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak,

başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. 66/2 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE,

C)Sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

1)Mağdur ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçuna yönelik;

Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi ve mağdur ...'ın hiçbir aşamada; sanığın kendisini yaralamaya çalıştığına yönelik bir beyanının olmaması, kendisine yalnızca küfür edildiğini belirtmesi, mağdurun yaralamaya teşebbüs suçuna yönelik anlatımının, diğer mağdurlar ... ve Muharrem'e yönelik eylemlere dair tanıklığa ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...'ın bu suçtan beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

2)Sanığın, mağdurlar ... ile ...'a karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçlarına yönelik incelemede ve mağdur ...'a karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçu yönünden kabule göre de;

a)6545 sayılı Kanun’un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan ve ertelenmesi halinde ileride suç işlemekten çekineceği yönünde kanaat oluşması sebebiyle cezası ertelenen sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde bir değerlendirme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden “adli sicil kaydında kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunduğu nedenle koşulları oluşmadığından” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b)Sanığın sabıka kaydında yer alan açıklanması geri bırakılan hükümlerle ilgili olarak CMK'nın 231/11. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere mahkemesine ihbarda bulunulmaması,

c)17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,