Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/8030 K.2023/15604

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin 05.01.2016 tarihli 2015/396 Esas, 2016/2 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna, adli muayene raporunda darp cebir izinin oluşmadığının belirtilmemesinin her zaman eylemin gerçekleşmediği anlamına gelmeyeceğine, sanığın kolluk aşamasındaki ikrar niteliğindeki beyanına hangi gerekçeyle itibar edilmediğinin açıklanmadığına, aşamalardaki beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Evli olan taraflar arasında çıkan tartışmada sanığın mağdura yönelik "Nereden geliyorsun o...luk mu yaptın." diyerek hakaret ettiği ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde mağduru yaraladığı iddiasıyla açılan davada Mahkemece, "Sanık savunmaları, müşteki beyanları ile soruşturma aşamasındaki beyanlar, nüfus ve adli sicil kayıtları ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde;

soruşturma aşamasındaki beyanlar sanığın mahkeme huzurundaki samimi, tutarlı ve ikna edici savunmaları ile tüm yargılama sürecindeki birbiriyle uyumlu savunmaları müşteki beyanlarının soyut iddialardan oluşu ve nesnel ve tarafsız deliller ile desteklenmediği dikkate alınarak sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetini gerektirir şekilde her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilememiş olmaması...." şeklindeki gerekçeyle beraat hükümleri kurulmuştur.

2. Sanığın aşamalarda atılı suçlamaları kabul etmediği, hakaret suçu yönünden istikrarlı, kasten yaralama suçu yönünden ise çelişkili beyanda bulunduğu anlaşılmıştır. 3. Mağdur soruşturma aşamasında, eşinin 02.10.2015 tarihinde kendisine hakaret ettiğini, 03.10.2015 günü sabah da 2-3 tokat attığını söylemiş, kovuşturma beyanında ise "Ben daha önce her ne kadar soruşturma aşamasında eşimin bana vurduğunu, hakaret ettiğini söylemiş isem de; aramızda çıkan tartışma oldu, bana hakaret etmedi, vurmadı, bir anlık öfke ile bana hakaret etiğini söylemiştim, şikayetimden vazgeçiyorum." demiştir. 4. Mağdura ait 04.10.2015 tarihli adli muayene raporunda, darp cebir izine rastlanmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hükümlerin gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açıklandığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin gösterilip değerlendirildiği ve ulaşılan kanaatin delillerle ilişkilendirilerek belirlendiği anlaşıldığından Mahkemenin gerekçesi yeterli bulunup, tarafların beyanı, adli muayene rapor içeriği ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan Mahkeme takdir ve gerekçesi de yerinde görülmüştür.

V. KARAR