Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/8591 K.2023/17152

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararıyla sanığın fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan ise 5237 sayılı Kanunun 268 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanunun 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, usul ve Kanuna aykırı olarak verilen kararı temyiz ettiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın çalıştığı pansiyonda fuhuş için yer temin ettiği ve yakalandığında kardeşinin kimlik bilgilerini kullanarak kardeşi hakkında fuhuş suçundan dava açılmasına sebebiyet verdiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, ifadeler, suç duyurusuna konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/525-2013/508 E-K. sayılı dosya örneği ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçları işlediği sübuta eren sanığın her iki suçtan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık, gelen müşterilere oda verdiğini ve oda parasını aldığını söyleyerek atılı fuhuş suçlamasını reddetmiş ise de, sanığın yakalandığında kardeşinin kimlik bilgilerini kullandığını kabul eden savunması, para karşılığında erkeklerle ilişkiye giren mağdur ...'ın "sanığın fuhuş için kendisine aracılık ettiği, fuhuş parasını sanığın alıp, kestintiden sonra kalanı kendisine verdiği, fuhuş için sürekli sanığın bulunduğu pansiyona gittiği, sanığında bunu bilerek kendisine oda verdiği yönündeki beyanı, tanık ...'nın ifadesinde, mağdurla, sanığın ayarladığı pansiyon odasında ilişkiye girdiğini kabul etmesi,

tanık ... ile mağdurun olay günü odaya giriş kayıtlarının yapılmaması, yakalanan sanığın kardeşi ...'in kimlik bilgilerini kullanarak kardeşi hakkında fuhuş suçundan dava açılmasına sebebiyet vermesi, bu davanın yargılamasında ... hakkında beraat kararı verilerek sanık hakkında suç duyurusunda bulunulması, ...'in, ... Asliye Ceza Mahkemesinde verdiği "...'da hiç bulunmadım ancak kardeşim olan sanık söz konusu pansiyonda çalışırdı" biçimindeki beyanı, yakalama tutanağı, ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/525 E. Sayılı dosyası ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçların sanık tarafından işlendiğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Sanığa yükletilen fuhuş ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Mağdura yönelik fuhuş suçunu değişik zamanlarda birden fazla kez işlediği mağdur beyanı ile anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR