Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/8606 K.2023/18409

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca üç kez 1 yıl 8 ay hapis ve 10.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanığa verildiği iddia edilen paralara ilişkin seri numaraları alınmış tespit tutanağı bulunmadığı, mağdurlardan ... ve ...'nın yabancı uyruklu olduğu halde hangi dil ile ifade verip vermeyeceklerinin belirtilmediği, tercüman bulundurulmadığı, ihbar ve sanıkla yapıldığı belirtilen görüşme dışında delil bulunmadığı, mağdur ...

Ş.'nin mahkemede verdiği beyanında sanığın atılı suçu işlemediğini belirttiği, diğer mağdurların tercüman olmaksızın ve tutanaklarla çelişen beyanlarına itibar edilmesinin adil yargılanma hakkını ihlal ettiği, mahkeme kabulüne göre de mağdur sayısınca hüküm kurulması yerine 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğu, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İhbar üzerine, sanığın kullandığı Cumhuriyet savcısının talimatı üzerine telefonun polis memurlarınca arandığı, sanığın fuhuş için üç bayan temin edebileceğini söylemesi üzerine belirttiği otele gidildiği, sanığa anlaşılan paranın verildiği, sanığın paranın bir kısmını kendisi alıp diğer kısmını mağdurlara verdiği, otelden ayrılacağı sırada yakalandığı olayda, sanığın savunması, tanık beyanları, tutanak ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, tanık anlatımları ve tutanak karşısında, sanığın fuhuş suçunu işlediği ve fuhuş suçunu mağdur sayısınca oluşacağı hususunda Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup sanık müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, Sanık müdafiinin 06.01.2016 tarihli duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesindeki ertelemeyi de kapsadığı gözetilerek, 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR