Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/8849 K.2023/17363

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteğinin olayın tek tanığı dinlenilmeden eksik inceleme ile karar verildiği, suçun sübut bulduğu ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın katılana yönelik "O...u, ağzına s.... karısı ağaçları neden kestin." demek suretiyle hakaret ettiği iddiası ile açılan davada mahkumiyete yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalardaki beyanı, sanık savunması ve dinlenilen tanık ...' nin sanığın hakaret ettiğini duymadığına yönelik beyanı gözetildiğinde katılanın başkaca temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Soruşturma aşamasında dinlenilen ve olayı doğrulayan tanık C.D. kovuşturma evresinde dinlenilmeyerek eksik tahkikatla hüküm kurulması hukuka aykırı değerlendirilmiştir.

V. KARAR