Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/8972 K.2023/17736

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında, 1. Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) ve (e) bentleri, 35 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizi sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, haksız tahrik ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Belediyede özel güvenlik görevlisi olarak çalışan katılanın, aynı kurumda halkla ilişkiler müdürü olarak görev yapan tanık ... ile sanık arasında başlayan tartışmaya müdahalede bulunması üzerine başlayan olayda; sanığın, tanığın bürosunda katılana "O...pu çocuğu" demek suretiyle hakaret ettiği ve elinde bulunan çay bardağını katılanın suratına fırlatmak suretiyle katılanı rapora yansımayacak şekilde göğüs bölgesinden yaraladığı kabul edilerek, sanığın kamu görevlisine görevinden dolayı alenen hakaret, kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından cezalandırılmasına Yerel Mahkemece karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Katılan ve tanık ...'nin anlatımları ile tüm dosya kapsamına göre, Mahkemenin sanığın mahkûmiyeti yönündeki inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmaması, temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların somut olayda gerçekleşmediği, sanığın yeniden suç işlemeyeceği konusunda Mahkemede olumlu kanaatin oluşmaması sebebiyle sanık hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından açıklanan sebeplerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

1. Özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun’nun 10 uncu maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11 inci maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup anılan Kanun'un 23 üncü maddesine göre özel güvenlik görevlisi şikâyetçilerin kendilerine karşı işlenen suç nedeniyle kamu görevlisi sayılabilmeleri için yukarıda açıklanan koşulları taşımaları gerektiği anlaşıldığından,

özel güvenlik görevlisi katılanın bu koşulları taşıyıp taşımadığı araştırılmadan eksik inceleme ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve sonucuna göre yaralama eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsurunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca hükümler kurulması,

2. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi ve somut olayda hakaret suçunun tanık ...'nin bürosunda işlendiğinin anlaşılması karşısında, aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasına göre artırım yapılması,

3. Kabule göre, katılanın aşamalarda sanığın kendisine elindeki bardakta bulunan çayı fırlattığını savunması, tanık ...'nin de bu hususu doğrulaması, sanığın, silahtan sayılan içinde sıcak çay dolu bardağı katılanın suratına doğru fırlattığı, sıcak çayın katılanın göğüs bölgesine döküldüğü ve rapora yansımayacak şekilde yaralandığı kabul edilmesine rağmen yetersiz gerekçeyle sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Nedenleri hukuka aykırı görülmüşür.

V. KARAR