Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/899 K.2023/16873

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkemenin kararı ile

1. Sanık ... hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

2. Sanık ... hakkında

1. Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ın temyiz isteği; sübuta, vesaire, 2. Sanık ...'nın temyiz isteği; sübuta ve lehe Kanun hükümlerine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde saat 22.30 sıralarında parkta alkol alan sanıkların çevreyi rahatsız edecek şekilde konuştukları, sanıklardan ...'ın içtiği boş bira şişesini oradan geçmekte olan bir bayana doğru atması üzerine olayı gören katılan ...'nın sanıkları uyardığı ancak sanıkların katılana "Senin kanını akıtacağım sana ne oluyor bunu yanına bırakmayacağım." şeklinde sözlerle katılanı tehdit ettikleri, sanıkların olay yerine gelen görevli polis memuru şikâyetçilere yönelik sinkaflı sözlerle hakaret ettikleri iddia ve kabul edilmiştir.

1. Sanıkların suçlamaları inkar ettikleri belirlenmiştir.

2. Şikâyetçiler ve katılan istikrarlı anlatımlarda bulunmuşlardır.

3. Tanıklar ..., ..., ... ve ...'nin anlatımları dava dosyasında mevcuttur.

4. 28.08.2014 tarihli kolluk tutanağı dava dosyasındadır.

5. Sanıklara ait adli sicil kayıtları dosya arasındadır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıkların Temyiz Sebepleri

1. Subuta İlişkin

a. Sanık ... yönünden

Şikâyetçilerin ve katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımları, kolluk tutanağı içeriği, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın üzerine atılı suçların sübuta erdiğine dair Yerel Mahkemenin delilleri takdir ve kabulünde hukuka aykırılık bulunulmamıştır.

b. Sanık ... yönünden

Katılan ...'nın ve tanık ..., ... ve ...'nün aşamalardaki anlatımları karşısında, sanık ...'nın katılana yönelik tehdit eylemini gerçekleştirmediği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Lehe Kanun Hükümlerine İlişkin

a. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinde öngörülen "failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri" gibi hususlar dikkate alınarak, sanık hakkında anılan Kanun maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

b.

Sanıkların tekerrüre esas alınan mahkûmiyet hükümlerinin, “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak” suçuna ilişkin olduğu ve bu suçu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanunun 68 inci maddesiyle değişiklik yapıldığı göz önüne alındığında, sözü edilen suçtan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak,

sonucuna göre sanıklar hakkında tekerrür hükümleri ile sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinin, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sair Yönlerden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir; Ancak

6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve yine hükümden sonra yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 26 ncı maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesine “aynı mağdura karşı” ibaresinin eklenmiş olması dolayısıyla katılan ...'ya yönelik tehdit suçu yönünden,

5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 inci maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR