Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9108 K.2023/16479

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... (...) Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, adı geçen Kanun'un 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. Tebliğname'de hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, tanık beyanlarını kabul etmediğine, ağır depresyon ve epilepsi hastalığından dolayı sürekli kullanması gerekli ilaçları kullanmadan duruşmaya gittiğinden bir anlık reflekslere dayalı verdiği tepki nedeniyle cezai ehliyetinin bulunmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesinde görülmekte olan davada hükmün sanığa tefhim edilmesinden sonra duruşma zaptının sanığa mübaşir kanalı ile teslim edildiği, ceza alan ve hükümden memnun olmadığı anlaşılan sanığın kısa karar hükmünü içeren duruşma zaptını yırtıp, mahkemenin hakimi olan katılana yönelik olarak “S... böyle işi.” diyerek hakaret ettiğinden bahisle açılan davada Yerel Mahkemece sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın temyiz isteği yönünden

Tüm dosya kapsamı, 07.01.2015 tarihli tutanak, katılan ve tanık beyanları karşısında sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediğinin sabit olduğu anlaşılmakla, hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanığın temyizinde ileri sürdüğü epilepsi ve ağır depresyon rahatsızlığına ilişkin bir belge ve rapor sunmadığı anlaşılmakla, bu yöndeki temyizinin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Sair temyiz sebepleri yönünden

1. Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince "Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmadığı." hususu değerlendirilmeden, “Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezası ile mahkum olmama şartı gerçekleşmediğinden.", biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2. Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür. Tebliğname'deki görüşe bu sebeplerle iştirak edilmemiştir.

V. KARAR