Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9232 K.2023/17663

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci, üçüncü fıkrasının e bendi, 129 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ikinci defa mükerrir olduğuna, cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci, dördüncü fıkrası, 129 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 ay 13 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ikinci defa mükerrir olduğuna, cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararı temyiz ettiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü müşteki şüpheli ... ile tanık ...'nın sevk ve idaresindeki araçların, çarpışması sonucu başlayan kavgada, tanık ...'nın sevk ve idaresinde yolcu olarak bulunan müşteki şüpheli ...'in, müşteki şüpheli ...'ya "bu araç ne olacak ananı avradını s..." dediği ve yumruk attığı, müşteki şüpheli ...'nın ise müşteki şüpheli ...'e yumruk vurmak suretiyle karşılık verdiği, devam eden kavgada, müşteki şüpheli ...'in, müşteki şüpheli ...'nın kafasına yapılan soruşturmada ele geçirilemeyen sert bir cisim ile vurduğu, meydana gelen kavgada müşteki şüphelilerin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları, iddiasıyla hakkında açılan davada sanığın atılı suçları işlediği Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebebi Yönünden

Sanığın kısmi ikrarı, katılan beyanı, tanıklar ..., ..., ... beyanları, doktor raporu ile anlaşılacağı üzere sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde, Mahkemenin delilleri takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B- Sair Yönlerden Yapılan İncelemede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, kasten yaralama suçunda haksız tahrik hükmü 5237 sayılı Kanunu’nun 29 uncu maddesi yerine 129 uncu olarak yanlış gösterilmiş ise de, sonuca etkili bulunmayan ve maddi yanılgıdan kaynaklanan bu yanlışlığın mahallinde düzeltilebileceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen kasten yaralama ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR