Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9251 K.2023/16840

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.03.2013 tarih ve 1515-202 ile 21.12.2010 tarih ve 230-264 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında açıkça vurgulandığı gibi, kesin nitelikteki hükümler ancak kesinlik sınırını aşar nitelikte yaptırım içermek şartıyla, suç vasfına yönelik ya da suç niteliği doğru belirlenmesine rağmen yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan cezaların verildiği hükümlere karşı yapılan aleyhe başvuru üzerine temyiz denetimine konu olabilecektir.

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince doğrudan verilen 2.100,00 TL adli para cezası, karar tarihi de göz önünde bulundurulduğunda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereğince kesin nitelikte bulunmaktadır.

Ancak Yerel Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince mükerrir olan sanık hakkında seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğu gözetilmemiştir.

Bu nedenle kesin nitelikteki hakaret suçuna ilişkin hükmün temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece, sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 2.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hakaret suçu yönünden ceza tayin olunurken seçimlik cezalardan hapis cezası yerine adli para cezası tercih edilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranıldığına ve hükmün usul ve kanuna aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, mağdur ile trafikte yol verme konusunda tartışma yaşadığı, aracından inerek mağdura hakaret ettiği, Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm;

1.Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyet kaydı bulunmasına karşın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

2.Mükerrir olan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda hapis cezası yerine adli para cezasının seçilmesi suretiyle, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

3.Mağdur ...'nin hükümden sonra 04.04.2016 havale tarihli dilekçe ile şikâyetinden vazgeçmesi karşısında, sanığa şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre mağdura yönelik hakaret suçundan açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR