Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9346 K.2023/17849

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında, Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyizi, şikâyetçinin eyleminin haksızlık içeriği ile sanığın tepki olarak söylediği küfür niteliğindeki hakaret eyleminin haksızlık içeriğinin orantılı olmadığına, sanığın doğrudan sinkaflı küfürler ettiği dikkate alındığında sanığa ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sanık hakkında orantılı bir ceza verilmesinin hakkaniyete daha uygun olacağına, bu nedenle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçinin 155 polis imdat hattında polis memuru olarak görev yaptığı esnada sanığın arayarak ... Gazinosundan kendisini almasını istediği, şikâyetçinin o bölgenin jandarma bölgesi olduğunu ve jandarmayı araması gerektiğini söylemesi üzerine sanığın "A...a koyduğumun oğulları" şeklinde söz söyleyerek hakaret ettiği iddia edilmiş, Yerel Mahkemece sanığın ilgili memurdan yardım istemesine karşın başka bir kolluk birimine yönlendirildiği, bu nedenle hakaretin haksız bir fiile tepki olarak işlendiği kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanığın özellikle kovuşturma beyanı dikkate alındığında, Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinin isabetli olduğu anlaşılmış ve sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR