Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/946 K.2023/18122

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 inci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında; 1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca iki kez 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca iki kez 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın, temyiz isteğinin, atılı suçu işlemediği, savcılıkta savunmasının alınmadığı, tanıkların olayı doğrulamadığı, geçmiş sabıkalarına dayanılarak iddianame düzenlediği ve karar verildiği, hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile katılanlar arasında husumet bulunduğu, suç tarihinde cadde üzerinde karşılaştıklarında, aralarında tartışma çıktığı, tartışmada sanığın katılan ... Ş.'ye "Ananı s...yim, bacını s...yim, avradını s...yim, seninle görüşeceğiz." diğer katılan ... T.'ye de "Seninle de görüşeceğiz o..çocuğu." dediği, eylemlerinin tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın hakaret eylemini aleni yerde işlemesi nedeniyle Tebliğnamedeki basit yargılama usulü uygulanması gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

1. Sanık savunması, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın katılanlara yönelik tehdit suçunu, katılan ... Ş 'ye yönelik hakaret suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Katılan ... T'nin sanığa hakaret ettiğinin iddia edilmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında katılan ... T.'ye yönelik hakaret suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3. Kabule göre de,

a) Sanığın olay yerinde katılan ... Ş.'ye hakaret ve tehdit ettiği, devamında katılan ...'a da olay yerinde hakaret edip tehdit ettiğinin kabul edildiği olayda, eylemlerinin, hukuken bir bütün halinde tek bir tehdit ve hakaret fiilini oluşturduğu, buna bağlı olarak da bir fiille birden çok kişiye karşı aynı suçları işleyen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca verilecek cezaların arttırılması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı tehdit ve hakaret suçlarından mahkumiyet kararları verilmesi,

b) Sanık hakkında iddianamede bir kez hakaret ve tehdit suçlarından kamu davası açılmasına karşın, ek savunma hakkı verilmeden iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,