Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9552 K.2023/18156

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın hakaret eylemini gerçekleştirdiğinin sabit olmasına karşın hakkında beraat hükmü kurulmasının usul ve Yasa’ya aykırı olduğu, bozulması gerektiği talebine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde karayolu üzerinde sanığın motosiklet ile katılanın ise aracıyla seyir halinde ilerledikleri sırada katılanın hatalı sollama yaptığı, yaklaşık 600 metre kadar ilerledikten sonra tarafların yeniden yol üzerinde karşılaştıkları, sanığın katılana karşı elini kaldırarak “Sen ne yapıyorsun?” demesi üzerine katılanın aracın camını yarıya kadar açarak sanığa "Si*tir git, ezerim seni." dediği, sanığın ise katılana el kol hareketleri yaptığı ve "Şerefsiz, a**ına koyduklarım." şeklinde söz söylediği iddiasıyla kamu davası açılmış ve yargılama sonucu beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın atılı suçu kabul etmemesi, katılanın hakaret içeren sözleri duymadığını beyan etmesi, katılanın aracında yolcu olarak bulunan tanık İ.K.'nın çelişkili beyanlarda bulunması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair, cezalandırılması için gerekli ve yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR