Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9586 K.2023/18388

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 41. Asliye Ceza Mahkemesi'nin Kararı ile Sanık Hakkında 1.Tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine, 2. Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii süre tutum dilekçesi ile hükümlerin bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Başka bir suç nedeniyle yakalanan sanığın polis merkezine getirildiğinde polis memurlarına yönelik "Siz bana iftira atıyorsunuz, başınıza bela olacağım, sizi sinkaf edeceğim." dediği iddiası ile açılan davalarda tehdit suçundan şikayet yokluğundan düşme, hakaret suçunun da zincirleme suç hükümlerine göre işlendiği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Mağdurların 21.10.2014 tarihli oturumda şikayetlerinden vazgeçmeleri karşısında, kovuşturulması şikayete bağlı olan tehdit suçu yönünden, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sanığın şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği saptanarak sonucuna göre davanın düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmemesi, 2.Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının ''DÜŞMESİNE'' yerine ''DÜŞÜRÜLMESİNE'' karar verilmesi, Hukuka aykırı değerlendirilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2023 tarihinde karar verildi.