Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9598 K.2023/18057

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 36. Asliye Ceza Mahkemesi'nin Kararı ile Sanık Hakkında, 1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına 2.Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin resen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, karıştığı bir hırsızlık olayı nedeniyle verdiği ifadesine kızdığı mağdura yönelik ... isimli sosyal paylaşım sitesinden mesaj göndererek tehdit ve hakaret ettiği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede dosya kapsamı, mesaj çıktıları, sanığın aşamalarda mesajları kendisinin gönderdiğine dair beyanları gözetildiğinde başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın, mağdurun başka bir dosyada kendi aleyhine tanıklık yapması üzerine hakaret ettiğinin kabul edilmesi karşısında, bahsi geçen dosyanın incelenip eylemin 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi kapsamında kalıp kalmadığı saptanmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Sanığın ... isimli sosyal paylaşım sitesi üzerinden katılana mesaj gönderdiği suça konu mesajların başkaları tarafından görülüp görülmeyeceği belirlenerek sonucuna göre aleniyet unsurunun oluşup oluşmadığının tartışılmaması,

3.Aleniyetin gerçekleşmediğinin kabulü halinde,

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir,

V. KARAR