Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9655 K.2023/18215

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

...(...) Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2014/298 Esas, 2015/1122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; tanık beyanlarının dikkate alınmadığına, kararın usûl ve Yasa'ya aykırı olduğuna ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Evlat edindiği katılan ile arasında husumet bulunan sanığın, katılanı eve almadığı iddiasıyla açılan davaya ilişkin, sanık savunması, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamıyla sanığın, mağdurun kendisine zarar verebileceğinden korktuğu yönündeki beyanlarına itibar edilerek, üzerine atılı suç yönünden kastının bulunmadığı Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, tanık beyanları, taraflar arasında husumet bulunması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, sanığın atılı suç yönünden kastının bulunmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR