Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9777 K.2023/18525

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında;

1.Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

Tebliğnamede hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; verilen cezayı hak etmediğine, müşteki için kredi çektiğine, kirasını ödediğine, ihtiyaçlarını karşıladığına, borç nedeniyle evine haciz geleceğine, mağdur olduğuna, kararın yeniden incelenmesini istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, şikâyetçinin eski erkek arkadaşı olduğu, suç tarihinde sanıkla şikâyetçinin konuşmak için ... Meydanında buluştukları ve aralarında kıskançlık nedeniyle tartışma çıktığı, çıkan tartışma sırasında sanığın, şikâyetçiye hitaben "Si... ol git seninle işim olmaz." dediği ve şikâyetçiyi boğazından tutup sıkarak basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek nitelikte yaraladığı Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanığın, üzerine atılı kasten yaralama suçlamasını kabul etmediği ancak hakaret suçlamasını ikrar ettiği belirlenmiştir.

3.Şikâyetçinin soruşturma ve kovuşturma aşamalarında oluşa ilişkin istikrarlı ve birbiriyle uyumlu anlatımlarının bulunduğu belirlenmiştir.

4.Şikâyetçide meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak tanzim edilmiş doktor raporları ve sanığa ait adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit, aynı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret ve aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçlarından kamu davası açıldığı,

dosya kapsamından tehdit ile hakaret ve kasten yaralama suçlarının 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca soruşturma aşamasında uzlaşma kapsamına girmeyen tehdit suçu ile birlikte işlendiklerinin kabul edilemeyeceği, böylelikle hakaret ve kasten yaralama suçlarının uzlaşmaya tabi olduğu ancak soruşturma ve kovuşturma aşamalarında taraflar arasında uzlaştırma girişiminde bulunulmadığı anlaşılmakla,

5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri uyarınca hakaret ve kasten yaralama suçlarından uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,