Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9836 K.2023/18643

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, temyizin kapsamında sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... 23. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın atılı suçu işlediğine, cezalandırılması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ile sanığın aynı sitede oturdukları, olay tarihinden önce sanığın aracına zarar verdiği gerekçesiyle katılan hakkında şikâyette bulunduğu bu nedenle aralarında husumet oluştuğu, sanığın olay günü katılana telefonda "Senin ananı avradını bacını kardeşlerini sülaleni sinkaf ederim." demek suretiyle hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair katılanın soyut iddiasından başka cezalandırılmasına yeterli delil olmadığından sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR