Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9854 K.2023/18842

Tehdit suçundan hükmolunan 500,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın, hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 7.000,00 TL, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 500,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2-Tebliğnamede, hakaret suçundan kurulan hükmün onanması, tehdit suçundan kurulan hükmün ise kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararda hangi söz ve davranışlarla hakaret ve tehdit suçlarının işlendiğinin belirtilmediğine, delillerin ne şekilde ortaya konulduğunun tartışılmadığına, tanıkların atılı suçların işlendiğine dair bir beyanlarının olmadığına, eksik incelemeyle hatalı karar verildiğine, kamera kayıtlarının incelenmediğine, tanık ve katılan beyanlarının çelişkili olduğuna, fazla ceza tayin edildiğine, hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması ya da cezaların ertelenmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, polis memuru olan katılana karakolda söylediği "sen numara yapıyorsun, yalancısın, üzerindeki üniformayı hak etmiyorsun, ben esnafım, beş dakika bekleyemiyorsun, yolu kapatırım sanane, şerefsizlik yapma, seni buradan sürdürürüm" biçimindeki sözleriyle hakaret ve tehdit suçlarından cezalandırılması istemiyle açılan davada, Mahkeme tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçlardan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan ilamın, açıklanacak yeni hüküm olduğu, bu nedenle yargılama sonucunda ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan karar vermek suretiyle Anayasanın 141, 5271 sayılı Kanun'un 34, 223 ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması, Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ...'in temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,