Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9953 K.2023/18491

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun ) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 32 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. 2. Tebliğnamede sanık hakkında kurulan hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği,sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve yeterli delil bulunmadığına, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılanın annesi ile ... ilçe merkezinde bulundukları sırada yanlarına yaklaşarak katılana hitaben "O...uya bak o...uya..., ne yani o...u değil misin." demek suretiyle hakaret ettiğinin, katılan beyanı ve tanık anlatımı ile sabit olduğu, Yerel mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Katılan beyanı ve tanık anlatımı ile sanığın atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında akıl hastası olduğu belirlenen sanığa, 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği zorunlu müdafii tayin edilmesine karşın, tayin edilen müdafii huzurunda savunması alınmadan savunma hakkının kısıtlanması suretiyle hüküm kurulması, Nedenleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR