Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/9987 K.2023/18302

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizinin; sanık hakkında verilen beraat hükmünün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, bu sebeple hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ilkokul din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmeni olarak görev yaptığı, olay günü öğrencisi yaşı küçük katılan ...'in gözünde kaşıntı olması nedeniyle öğretmeninden izin istemesi üzerine sanığın ...'a "Pis, pisliğindendir, kopyacı." şeklinde sözlerle hakaret ettiği, şeklinde iddia olunan olayda, Yerel Mahkemece, sanığın atılı suçtan mahkumiyetini gerektirecek derecede her türlü kuşkudan uzak somut inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın aşamalardaki savunmasında üzerine atılı suçu kabul etmemesi, dinlenen tanıkların soruşturma aşamasındaki anlatımlarının da sanığın savunmasıyla uyumlu olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın beraati yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR