KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/10400 E., 2024/10435 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Eylül 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/141 E., 2021/625 K.
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hakkında tehdit suçundan verilen Vize Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2014 tarihli, 2013/54 Esas, 2014/39 Karar sayılı kararı ile açıklanması geri bırakılan hüküm mahkemenin 11.11.2015 tarihli 2015/155 Esas, 2015/355 Karar sayılı kararı ile açıklanmış, açıklanan hükmün Yargıtay 18.Ceza Dairesi 17.06.2020 tarihli, 2020/199 Esas, 2020/7658 Karar sayılı kararı ile bozulması üzerine mahkemenin 01.11.2021 tarihli 2020/141 esas, 2021/625 Karar sayılı kararı ile sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/10400, K. 2024/10435, 16 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama