Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/10434 K.2024/10262

Tehdit suçundan hükmolunan 600,00 TL adlî para cezasına ilişkin hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Hakaret suçundan bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yerel Mahkeme 14.04.2015 tarihli kararıyla sanığın, hakaret suçundan iki kez erteli 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilirken tehdit suçundan iki kez erteli 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar vermiştir.

2.Kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine incelemeyi yapan Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.01.2020 tarihli ilamıyla sanık hakkında tehdit sözlerinin sair nitelikte olduğu, her iki suçun ayrı ayrı tek bir suçu oluşturduğu, zincirleme suç hükümleri uyarınca yapılan artırımın farklı oranlarda uygulandığı ve yerinde olmayan gerekçeyle sanık hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmadığı gerekçesiyle bozmaya karar verilmiştir.

3.Bozmaya uyularak yapılan yargılamada Yerel Mahkeme yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla sanığın, hakaret suçundan 8.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilirken tehdit suçundan 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın atılı suçları işlemediği, soyut beyanlar dışında dosyada delil bulunmadığı, kamera kayıtları ile dinlenen tanıklarında atılı suçların işlenmediğini doğruladığı, usul ve kanuna aykırı olarak verilen kararın bozulması gerektiğine yöneliktr.

III. GEREKÇE

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, atılı hakaret suçunun sanık tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın bu suçtan cezalandırılması yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, yerinde görülmeyen temyiz istemine de itibar edilmemiştir.

2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmıştır.

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,