Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/10541 K.2025/3872

Yapılan ön inceleme neticesinde; hükmün tefhim edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanığa, cezaevi aracılığıyla da temyiz dilekçesi verilebileceğinin yasa yolu bildiriminde açıklanmaması nedeniyle temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip, temyiz isteminin reddine ilişkin 24.12.2020 tarihli ek karar kaldırılarak gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmü kaldırılarak Bölge Adliye Mahkemesince sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; aralarındaki husumetten ötürü tanığın ceza alması için ifade verdiğine, üzerine atılı suçu işlemediğine ve hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın aşamalardaki samimi ve istikrarlı anlatımları ile sanıkla aralarında husumet bulunan tanık ....'nin anlatımları dışında somut, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeyerek, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre de; Sanığın olay tarihinde Cumhurbaşkanına ve inceleme dışı ....'ye yönelik gerçekleştirdiği hakaret eyleminin tek eylem olması nedeniyle, hakaret suçundan sanık hakkında soruşturma ve kovuşturmanın ayrı yürütüldüğünün anlaşılması karşısında, bahse konu dava dosyasının akıbeti araştırılarak mümkün olması halinde birleştirilmesi, aksi halde usulüne uygun şekilde dava dosyasının incelenmesi ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen cezada fikri içtima ve mahsup hükümleri de nazara alınıp sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR