Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/10725 K.2024/7670

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkemenin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca imar kirliliğine neden olma suçundan 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın hakkaniyete aykırı olduğuna ve cezanın iptaline ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın iddianameye konu yerde ruhsatsız olarak inşaat yaptırdığı, belediye görevlilerince 10.06.2015 tarihinde yapı tatil tutanağı düzenlendiği, bu suretle imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

II. GEREKÇE

Hükmün verildiği 22.03.2022 tarihli duruşmada hazır olan sanıktan son sözü sorulmadan 5271 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR