KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/10810 E., 2025/52 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/244 E., 2022/69 K.
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz süresinin 15 gün olarak yanıltıcı şekilde gösterilmesi nedeniyle temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bozma üzerine verilen Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, şikayetçinin soyut beyanından başka dosyada delil olmadığına, suçları işlemediğine, kararı temyiz ettiğine vesaire ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, haciz tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanığın eyleminin TCK'nın 265/2. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/10810, K. 2025/52, 6 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama