Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/10951 K.2025/211

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan Yerel Mahkemece verilen 16.04.2015 tarih ve 2015/139 Esas ve 2015/449 sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 22.06.2020 tarih, 2019/10986 Esas, 2020/7805 sayılı ilamı ile kesin nitelikte olması nedeniyle, temyiz isteğinin reddine karar verilerek kesinleşmesi karşısında, bozma kararı sonrası kasten yaralama suçundan yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun olduğu belirlenmiştir.

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine, sanık hakkında yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararı ile hakaret suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, sadece tanık beyanına göre hükmün verilemeyeceğine, aleniyet unsurunun oluşmadığına, bu ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunmalarına, katılan ...'nun aşamalardaki beyanları ile tanık İ.T.'nin beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediği, sanık hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği anlaşıldığından, Mahkemece, 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince sanık hakkındaki hüküm açıklandığından, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50., 51. ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ancak, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekir. Dosya kapsamından sanığın hastanenin acil servisinin müşahede odasında hakaret eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; aleniyet unsurunun olayda gerçekleşmediği gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması, Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR