Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/10996 K.2025/1851

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece, sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; suç kastı olmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, şikayetinden vazgeçen mağdurun kararda katılan olarak belirtildiğine, usul ve yasaya aykırı olan hükmün bu ve resen tespit edilecek sebeplerle bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

12.10.2021 tarihli celsede sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçen mağdurun gerekçeli kararda "katılan" olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilir maddi hata niteliğinde olduğu,

Anlaşılmış, kararda, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının, infazda duraksamaya yol açacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi ve 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilmeden, hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR