Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/11067 K.2025/1346

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan bozma üzerine Yerel Mahkemece mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın bozma sonrasında alınan savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul ettiği halde 5237 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasının kanuna aykırı olduğu, atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığı, beraatine karar verilmesi gerektiği ve vesaireye ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin bozma sebebi dışında diğer temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.Ancak; 1. Sanığın 17.09.2019 tarihli duruşmada alınan beyanında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının hakkında uygulanmasını kabul etmesine karşın aynı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz

önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını kabul etmediği şeklindeki gerekçeyle, anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi, 2. Kabule göre de; cezası ertelenen sanık hakkındaki denetim süresinin 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesi uyarınca ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR