Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/1114 K.2022/10151

Hakaret suçundan sanık ...’ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 125/3-a, 125/4 ve 62. maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl süre ile denetime tâbi tutulmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2016 tarihli ve 2016/176 esas, 2016/644 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "Dosya kapsamına göre;

1-Sanığın kayden 20/02/1997 doğumlu olup, suç tarihinin ise 2010 olduğu ve 12 yaşını doldurup, henüz 15 yaşını doldurmamış olduğundan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/2. maddesi gereğince lehe indirim uygulanması gerekirken indirim uygulanmayarak karar verilmesinde,

2. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23. maddesi gereğince hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen çocuk açısından denetim süresinin 3 yıl olması gerektiği gözetilmeden, sanığın 5 yıl süreyle denetime tâbi tutulmasında,

İsabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Uyuşmazlık konusunda bir karar vermeden önce, kanun yararına bozma istemine konu edilen hükümde belirlenen yeni bir hukuka aykırılık durumunun incelenmesi gerekmektedir.

1- Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun suçun işlendiği 22/06/2010 tarihi itibariyle 12-15 yaş aralığında olduğu ve hakkında 23/02/2016 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, 4 yıllık olağan zamanaşımını süresinin iddianame tanzim tarihine kadar dolduğu gözetilmeksizin, zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşme karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

2- Kabule göre de; dosya kapsamına göre, fiili işlediği sırada on iki yaşını doldurmuş olup, on beş yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuk hakkında, üzerine atılı hakaret suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirebilme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda rapor, ayrıca sosyal inceleme raporu da alınmadan 5237 sayılı Kanun'un 31/2 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine aykırı davranılması suretiyle karar verilmesi hukuka uygun bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1) Kanun yararına bozma isteği hakkında bu aşamada KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,