Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/11495 K.2025/4659

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mâhkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; somut delil olmaksızın eksik inceleme neticesinde mahkumiyetine karar verildiğini, üzerine atılı suçu işlemediğini ve lehe hükümlerin uygulanmadığını ileri sürerek hakkında tesis edilen mâhkumiyet hükmünün kaldırılması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebinin uygulandığı, diğer lehe hükümler yönünden ise aynı Kanun'un 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, 51. maddesi uyarınca erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemesinin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, somut olayda, sanığın işyerinde cumhurbaşkanına hakaret suçunu işlediğinin kabul edilmesi karşısında, hakaret eyleminde aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında anılan Kanun maddesinin uygulanması,

2. Kabule göre de;

Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinin uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 226/2. maddesine aykırı davranılması,

Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR