Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/11814 K.2025/779

Yapılan ön inceleme neticesinde; bozma üzerine sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkûmiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçları işlemediğine, eksik inceleme ile hükümlerin verildiğine, olayla ilgisinin bulunmadığına, hakkında cezai işlem uygulanan şahsın beyanının alınmadığına, bu ve resen görülecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. GEREKÇE

Sanığın savunmalarına, şikayetçiler....'nin aşamalardaki beyanları ile tanıklar ....'nın beyanlarına göre sanığın atılı suçları işlediğine, sabıka kaydı ile suçlu kişiliği değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Mağdur sayısı dikkate alındığında, hükümlerde, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin tatbiki sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmakla, eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR