Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/11900 K.2025/4174

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sahte hesap ile yapılan yorumların kendisine ait olmadığına ve kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un 148/4. maddesinde “Müdafii hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade, hâkim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz.” şeklindeki hüküm karşısında, sanığın soruşturma aşamasında kollukla müdafii hazır olmaksızın alınan ifadesinin hükme esas alınamayacağı gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması, Kabule göre de; 2. 13.01.2019 tarihli paylaşımın hakaret suçunu oluşturmayacağı, ancak 26.01.2019 tarihli paylaşımın hakaret suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR