KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/12095 E., 2025/5081 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/1331 E., 2021/1154 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi
- Temyiz edenler
- Cumhuriyet savcısı, katılan vekili
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; 1. ...'nın suçtan doğrudan zarar görmediği, 2. Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek beraatine şeklinde esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
... vekili 07.10.2021 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuştur. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; suçun sübut bulmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat kararının hatalı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
A. ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
...'nın, suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı halde, Mahkemece Kanun'a aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, tüzel kişiliğe bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE,
B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/12095, K. 2025/5081, 18 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama