Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/12142 K.2025/2651

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, üzerine atılı suçu işlemediğine, kararın bozulması gerektiğine vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış, ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında hapisten çevrilen "3.740,00 TL" adli para cezasına ilişkin 12.12.2013 tarih 2013/247 Esas, 2013/347 sayılı kararın, sadece sanık tarafından temyiz edilmesinden sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden, bozma sonrası verilen hükümde, sanığın "6 ay 7 gün" hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR