Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/12241 K.2025/7405

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; müvekkilinin atılı suçu işlemediğine, isnad edilen paylaşımların düşünce ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, paylaşımların hakaret suçunu oluşturmayacağına, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığa ait "Facebook" isimli sosyal paylaşım sitesindeki hesabından yapılan suça konu paylaşıma ilişkin ekran görüntüleri, araştırma ve tespit raporu ile sanığın hesabın kendisine ait olduğuna ilişkin ikrarı karşısında, atılı suçu işlediğine, engel sabıkası ve suçlu kişiliği değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığından, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Ancak, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün olan, sanığın atılı suçun adli sicil kaydında bulunan Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/143 Esas sayılı dosyasında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşme tarihinin 20.04.2017 tarihinden önce olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ihbar yapılamayacağının gözetilmemesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasından “Sanığın daha önce Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22017/143 Esas 2017/349 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karardaki denetim süresi içerisinde mahkememizdeki yargılamaya konu suçu işlediği anlaşılmakla, hükmün açıklanmasının gereği ve takdiri için mahkemesine ihbarda bulunulmasına" kısmının çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,