KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/12674 E., 2025/6396 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/2887 E. 2021/2416 K.
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama,hakaret
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinafbaşvurusunun esastan reddi,
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama
Karar Metni
544 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ile kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Her iki sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık ... hakkında hakaret, kasten yaralama ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 2. Sanık ... hakkında hakaret suçundan ise İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ...'in temyizinin; hükümlerin usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, hakkaniyete ve kamu vicdanına uygun olmadığı, bu nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. Sanık ... müdafiinin temyizinin; infaz koruma memurlarının iddia ettiğinin tersine sanığın hakaret eyleminin bulunmadığı, olayda diğer mahkumlarda karşılıklı hakaret olduğu, sanığın infaz memurlarına yönelik bir eylemi olmadığı, değerlendirmenin hatalı yapıldığı, bu nedenlerle ve re'sen gözetilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. GEREKÇE
Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede; 2537 sayılı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanun'un 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, dosya içeriğiyle uyumlu olmayan " suçun konusunun önem ve değeri, mağdur, müşteki ve katılan sanıkların kastlarının yoğunluğu" gibi maddedeki bazı ibarelerin tekrarlanması suretiyle, hakkaniyet ölçülerine uyulmayarak temel cezaların en üst sınırdan belirlenmesi nedeniyle hükümler hukuka aykırı bulumuştur.
IV. KARAR
A. Sanık ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ile Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığı,
Kasten yaralama suçundan; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-(d) maddesinde yer verilen; "İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığı,
Anlaşılmakla, incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadıkları dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname ’ye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİNE,
B. Her İki Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararlarının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı BOZULMASINA,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/12674, K. 2025/6396, 9 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama