Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/12792 K.2025/5605

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; paylaşımların bir kısmının köşe yazı olup paylaşılma amacının tartışmaya açmak olduğuna, eleştiri niteliğinde olduğuna, ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın ikrarı, Samsun İl Emniyet Müdürlüğü'nün 22.01.2018 tarihli fezlekesi ile açık kaynak araştırma raporu karşısında, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanun'un 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, dosya içeriğiyle uyumlu olmayan " suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer zaman, suç konusunun önem ve değeri, sanığın amacı ve saiki" gibi maddedeki bazı ibarelerin tekrarlanması suretiyle, temel cezanın ve hakaret içerikli paylaşım sayısı dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca yapılan artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak hakkaniyet ölçülerine uyulmayarak fazla ceza tayini,

Hukuka aykırı bulunmuştur

IV. KARAR