Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/12868 K.2025/4039

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suça konu paylaşımı kendisinin yapmadığı, yeterli araştırma yapılmadığı, paylaşımın ifade hürriyeti kapsamında kaldığı, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın bozma sebepleri dışındaki temyiz isteği ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

Cumhurbaşkanına hakaret ile birlikte Atatürk'ün hatırasına hakaret suçunun işlenmesi halinde 5816 sayılı Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkında Kanun'un 1. maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesinin ihlal edilmesine karşın, eylemin tek olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi ve dosya kapsamından Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/2621 soruşturma numaralı dosyasında sanık hakkında Atatürk'ün hatırasına hakaret suçundan ayırma kararı verildiğinin anlaşılması karşısında,

bahse konu soruşturmanın akıbeti araştırılarak mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi halde usulüne uygun şekilde dava dosyasının incelenmesi ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek, fikri içtima ve mahsup hükümleri de nazara alınarak, sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR